Ni hao

Naar veel aandringen van iedereen komt hier eindelijk een verhaal, dit nog over de afgelopen 2 weken. Nadenken, nadenken, nadenken wat hebben we ook allemaal weer gedaan? Nadenken, en dat terwijl ik nu nog vakantie heb!

Vanuit Hangzou zijn we met de trein naar Ningbo gegaan, dit is niet echt een stad die in elke reisgids beschreven staat wij gebruiken het ook om door te reizen. In Ningbo hadden een leuk hostel, en volgens papa was dit zelfs het leukste stadje van heel China. Dit niet alleen omdat het ontzettend leuk buiten was maar omdat hij eindelijk zijn lievelingsvoedsel kreeg: STEAK! Die eerste avond zijn we bij een brazilliaans steak house beland, met buffet en continu kwam er een personeelslid met een spies met allerlei vlees. Zoveel eten als je kan was het motto van het steakhouse, nou ik denk dat papa ze tot verlies heeft geleid. Terwijl wij aan het toetje bezig waren bleef hij maar eten, wat een avond wat een avond. (Kunnen we niet altijd in Ningbo blijven?)

Volgende dag om 5 uur in de bus om met de boot naar een van de enige eilanden in China te gaan met strand! Putuochan. Eerst daar tussen als de chinezen een wandeling in de bergen gemaakt en daarna kregen we ons welverdiende strand. Het was prachtig, geen blauw water maar bruin water maar toch konden wij genieten alsof het een klein beetje water in de woestijn was. Er waren enorm hoge golven, zo zijn we wel 3 uur achter elkaar in het water geweest. Bezienswaardigheden, dat waren evie en ik. Er waren alleen maar chinezen mannen in de zee, en zij waren met 2 blonde dames in de zee. Wat een bekijks, en dat terwijl we niet eens dichtbij de chinese schoonheid komen!

Die avond weer terug in Ningbo en weer klaar maken voor de volgende trip. Vakantie? No way!

Omdat een rechtstreekse reis naar Nanjing niet mogelijk was hadden we een tussenstop in Shanghai. Niet wetende of we wel nog die dag konden door reizen naar Nanjing. Uiteindelijk was dat totaal geen probleem en zijn we die dag nog in de voormalige hoofdstad van China aangekomen. Een hele grote stad, en nog geen hotel. Eindelijk een gevonden, maar helemaal tevreden waren we niet. Het was vies, erg chinees ze moesten zelfs met onze paspoorten de fiets op om ze ergens in de straat te kopiëren. Meteen voor de volgende dag een ander hotel gezocht zodat we maar een nacht in de gribus hoeven te verblijven. Wat trouwens ook even noemenswaardig is in dit verhaal is dat Rens daar naar de kapper is geweest! Nou voor de 5 euro knippen hebben wij een hele avond kunnen lachen en Rens bijna kunnen huilen. Bij elke knipje dat de schaar maakte bleef er minder van zijn ego over! Zijn haar zat prachtig! We moesten ondertussen hem wel beschermen voor andere mannen om hem heen! Wat een gay kapsel, de kapper was ook een half uur bezig om elk plukje haar te stylen. Wat een gezicht wat een gezicht, de eerste beste straathoek die wij tijdens het lachen bereikte heeft hij een heel flesje water over zijn haar gegoten en gel ingedaan. Had ik eindelijk het jongere zusje waar ik altijd van gedroomd heb. (foto voeg ik toe als ik hem vind)

De volgende dag hadden we een prachtig luxe hotel waar zelfs het liftknopje voor je werd ingedrukt, alsof we als Europeanen niet goed snik zijn of zo. Die dag zijn we naar het Mausoleum van Sun yat sen geweest, de stichter van democratie in China. Wat vervolgens ook weer is bezweken door Mao's plannen. Een leuke dag in een erg leuke stad. leuke oude chinese wijken, tempels etc. Ook nog Japans gegeten, alvast een voorproefje voor de japanners die over 2 weken bij ons in huis komen. Maar waar kunnen we aan het vieze vlees komen? Er lag namelijk tong en hersens op ons bord. En mama die dan nog denkt dat wij het gaan eten nadat ze heeft geconstateerd dat het tong is. Nou vergeet het maar!!!

Morgen gaan we weer verder en nu ga ik nog lekker uit rusten voordat ik dadelijk 6000 treden moet beklimmen.

Zai Jen!