Beijing, Pingyao, Beijing

Hoi Nederlanders!

Hier weer even een update,veel succes met lezen want het is een lang verhaal geworden!

Wow de week met Veerle is echt voorbij gevlogen! Toen mam, pap en mijn lieve broertje vertrokken waren hebben veer en ik er een relax dagje van gemaakt. We wilden nog iets gaan doen in onze laatste week, maar we hadden geen idee van waar we heen konden. Gelukkig is de baas van het hostel heel erg aardig en hij heeft ons wat tips gegeven. Helaas is het erg lastig om treintickets te krijgen vanuit Beijing dus uiteindelijk hebben we gekozen voor Pingyao. Pingyao is een klein stadje ongeveer 700 kilometer buiten Beijing, de trein op de heenweg deed er 14 uur over, dat is langer dan de vlucht van Amsterdam naar hier!!!! Achja gelukkig was het vooral 's nachts en hebben we nog redelijk veel kunnen slapen. Overdag kwam er een heel schattig Chinees kindje tegenover ons te zitten .Ze kon geen Engels dus dat ging een andere Chinees haar leren. Het kleine meisje zei even later steeds: You are beautiful! Zo schattig!! Eenmaal aangekomen in Pingyao gingen we zo snel mogelijk treinkaartjes regelen voor de reis terug naar Beijing.

Ik moet zeggen dat Pingyao echt een heel leuk lieflijk stadje is! In het oude centrum zijn geen moderne gebouwen, overal waren kleine straatjes, stadsmuren en tempeltjes. Ons hostel was ook super leuk! We zaten midden in het centrum en er was een heel schattig binnenplaatsje. Het stadje was wel vrij klein, dus we hadden de eerste avond bijna alles al gezien. Toen we om 8 uur nog rondliepen begonnen alle mensen van de winkeltjes alles al op te ruimen. Het schijnt heel normaal te zijn daar dat je na 8 uur gaat slapen ofzo. Gelukkig hadden wij al redelijk vroeg gegeten! Nouja toen er dus niks meer te beleven was in de hele stad zijn we maar gezellig een film gaan kijken in ons HUUUUGE bed! Het bed was zo groot als de hele kamer, je kon er wel met 5 mensen in liggen!

De volgende morgen/middag onderhand, besloten we fietsen te gaan huren. Natuurlijk viel ons oog op een tandem, zie je het al voor je.. wij samen op een tandem? Denk aan rodelen.. Veerle en ik op een slee, telkens in de berm!! Gelukkig ging het fietsen ons wel redelijk af. De Chinezen vonden het blijkbaar heel bijzonder om twee Westerse meiden op een tandem te zien, ze keken hun ogen uit!! Hellooooo, Ni haoooo dat was wat we de hele dag hoorden. Met de fiets zijn veer en ik de oude stadsmuren helemaal langsgefietst. Dat was echt heel mooi om te zien. Aan het einde van een dag lang fietsen kwamen we weer terug in het centrum en waren we weer bijna bij de fietsverhuur. BAM! Lekke band, heel fijn... Konden we met die zware fiets dat laatste eind gaan lopen, gelukkig was het niet meer zo heel ver.

De dag daarna zijn we nog een kleine uitkijktoren op geweest, daar had je een heel mooi uitzicht over alle daken en straatjes. En toen was het alweer tijd om richting het treinstation te gaan. Omdat het niet mogelijk was om slaap of zitplaatsen te krijgen, moesten we staan tickets kopen om toch uit dit gat weg te kunnen. Zodoende hebben we de meest verschrikkelijke reis van ons leven gehad. Het was echt heel erg, 12 uur lang staan! Soms gingen we op de grond zitten met 100 andere Chinezen totdat er weer een o zo lieve baby op de grond plast en het straaltje plas weer naar jou zitplek toe loopt! Echt een hel! Maar goed we hebben het weer overleeft. Natuurlijk waren we wel echt ongelooflijk moe toen we aankwamen, de hele nacht staan en niet slapen hakt er wel in!

In de resterende dagen met veer zijn we nog gaan shoppen bij de Silkmarket, we hadden een heel boodschappenlijstje gekregen van de rest van de familie, dus we konden gelijk aan de slag! Na flink afdingen hadden we vrij snel alles wat we nodig hadden. Verder was het wel best moeilijk om iets leuks te vinden om te gaan doen, want we hebben alle attracties in Beijing zo ongeveer wel gezien. Dus zijn we maar weer even terug gegaan naar het Houhai meer, daar hangt altijd een leuk sfeertje.

Ook zijn we nog even naar de campus geweest, om nog eens even rond te kijken. We hadden een adres van iemand gekregen waar je wel een appartement zou moeten kunnen vinden, helaas bleek dit een heel gebied te zijn en wij hadden verwacht dat we echt bij een appartementencomplex zouden uitkomen... Achja toch hebben we wat kleine bureautjes gevonden waar ze appartementen aanboden, helaas was alles in het Chinees en kon niemand ons in het Engels te woord staan. Dat werd dus niks! Toch hebben we een paar sites genoteerd en zijn we later gaan kijken, helaas.. ook niks in het Engels! Gelukkig hebben we tóch een Engelse site gevonden met behulp van de hostelbaas en konden we beginnen met zoeken. Alles is toch iets moeilijker dan ik dacht!

Omdat we de laatste dagen samen niet wilden verspillen hebben we de zoektocht even uitgesteld en zijn we weer Beijing gaan verkennen. En toen opeens was het alweer de laatste dag! We zijn nog naar het Beihai meer geweest, dat is ongeveer het enige plekje waar we nog niet waren geweest. Het was een prachtig meer met een witte pagode, helaas weten de Chinezen heel goed hoe ze een mooi meer moeten verpesten. Het meer was bezaaid met allerlei kleine waterfietsbootjes. Echt heel lelijk! De laatste dag hebben we zo'n beetje alles gedaan wat we nog wilden doen. Naar het meer, heerlijk ontbijten met Frans stokbrood, 's avonds in ons favoriete restaurantje eten en natuurlijk zijn we nog even langs de night market geweest. De night market was echt geweldig. Allemaal vlees en ondefinieerbare dingen aan stokjes. Ook kon je er van die vieze kleine levende schorpioentjes aan een stokje bestellen, of octopus of slang. Wat wij toch echt het lekkerst vonden van de markt waren de stokken met gecaramelliseerde ananas, hmmmm. En toen was het toch echt tijd om veerles spullen te pakken en de metro richting het vliegveld te nemen.

De laatste dagen waren echt geweldig, zo gezellig en relaxt. Maar helaas, aan alles komt een einde. Het was wel enorm zwaar om weer afscheid te nemen en vooral omdat je nu weet dat er in het hostel echt niemand meer op je zit te wachten. Als het aan Veerle lag dan had ze me in haar koffer gestopt om me mee naar huis te kunnen nemen!

Zo nu is mijn verhaal wel lang genoeg, veel te lang eigenlijk!Dus de rest krijgen jullie van de week wel te horen! Ik hoop dat het met jullie ook allemaal goed gaat in het verre Nederland!

Liefs Evie

Beijing, Beijing wo ai Beijing.

The place to be eindelijk bereikt. Mama heeft zich deze vakantie nog al eens zorgen gemaakt over het verblijf hier in China. Het was overal zo druk en chinees, hoe moet dat kleine meisje zich hier nou ooit aarden. Nou al deze zorgen verdwenen als sneeuw voor de zon. Het is z'n heerlijk rustige relaxte stad, niemand maakt zich druk iedereen is vriendelijk, het verkeer is rustig en een van de belangrijkste dingen is dat de mensen erg vriendelijk zijn.

Die avond kwamen we aan bij ons hostel, thank god hostelworld. Wat was dit een super hostel, midden in de hutongs geweldige wijken erom heen, dichtbij het Tian'anmen square het meest beroemde plein in heel Beijing. Daarnaast was ons hostel ook een soort hutong gebouw met een heerlijke binnenplaats en weer 650 ml bier voor 60 cent. Een genot. In

Beijing hebben we weer zoveel mogelijk gedaan wat we 2 jaar geleden allemaal niet hebben gedaan. Tempel of heaven park, prachtig wederom ondanks we al veel tempels in Thailand hebben gezien. Natuurlijk zijn we ook weer terug geweest naar de Silk market, 2 keer zelfs. Hier weer onze aankopen gedaan, want we moeten natuurlijk wel met wat nieuwe dingen terug komen thuis. Papa papa give me more money, wat kunnen papa en rens er toch een heerlijk spelletje van maken om de zo laag mogelijke prijs te vragen voor een artikel. Oh I love you papa, give me 200 yuan, no 150. Give me a little bit more, please??? Uiteindelijk de jas gekocht en ze komen weer met een nieuwe aan, vind je deze ook niet mooi? Eigenlijk zijn het zulke sneaky mensen, the change is for me allright? Ja daaaag.

De uitspraak van dit jaar was wel wat een chinees meisje tegen papa zei. Ze liet een hoesje voor een ipod zien en hij was echt afschuwelijk lelijk. Wat papa dan ook zegt o; that's really ugly! Met daarop het antwoord 'you have ugly eyes!!!' Wat hebben wij gelachen lelijke spleetogen allemaal:p

Weetje waar wij ook zijn geweest? Het Olympische vogelnest! Wat een gebouw, wat indrukwekkend!!! Dat was absoluut de moeite waard, ik denk dat we wel een half uur op de tribune hebben gezeten en alleen maar om ons heen gekeken hoe bijzonder het was, en hoe idioot de chinezen zijn om hier zoveel geld in te steken. Het was wel jammer dat het veld verwaarloosd werd, het is immers wel zo beroemd stadium en er zou wat meer gebruik van gemaakt moeten worden.

In die dagen hebben we ook nog fietsen gehuurd, massage gehad, naar een acrobatiek show geweest. Hebben die mensen überhaupt wel botten in hun lichaam?

Wat ook nog wel de moeite waard was, is dat we de campus hebben bezocht waar ik mijn lessen ga volgen. Het is echt belachelijk groot, hele sportvelden, basketball, volleybal, voetbal alles is buiten. Wat jammer nou dat ik niet z'n fanatieke sporter ben, maar in ieder geval leuk om er naar te kijken!! Haha. Het lijkt wel een dorp waar je rond loopt met een supermarkt, kroegen, restaurant echt alles is aanwezig. Behalve nog een kamer voor Evie. Wanneer papa en mama naar huis zijn ga ik kijken of er ergens een mogelijkheid is om een kamer te bemachtigen. Lijkt me toch wel lekkerder dan slapen in de 24 uur MC donalds (Wat chinezen ook echt doen. Kopen een cola en gaan er gewoon de hele nacht op het tafeltje liggen meuren, dat is een goedkoop hostel!)

De dagen en weken zijn voorbij gevlogen, en het einde is dan ook helaas aangebroken.. Hetgeen wat de hele vakantie al op de loer lag, het AFSCHEID. Half 5 in de ochtend zou de taxi gaan naar het vliegveld en zouden ze weer naar huis gaan. Helaas. Nog een hele gezellige avond gehad met wat andere Nederlanders in het hostel. Zo gezellig dat we allemaal om half 3 op bed lagen en we er om half 4 uit moesten om de taxi te pakken. Ik ben meegegaan in de taxi op schoot, want een taxi met 3 huge tassen is amper mogelijk voor 4 personen. Ik ben blij dat ik toch, wel mee ben gegaan, maar het werd wel weer een emotioneel afscheid. Nu ik dit typ krijg ik al bijna weer tranen in mijn ogen. Wat is de tijd snel gegaan, stiekem hoop ik dat de tijd aankomend half jaar ook snel zal gaan.......

6000 traptreden? Ik lijk wel gek!!

Tijd voor weer een verhaal, aangezien ik nog steeds niet verder ben gekomen tot ongeveer 2 weken geleden! Zeker nu mama papa en rens weer thuis zijn wordt het echt weer eens tijd. Maar ach ik zit hier nu dan ook met een frappuchino aan het Hou hai meer in beijing en het is hier prachtig, dus kan ondertussen lekker genieten.

Vanuit Nanjing, de kookpot van China waar het z'n 45 graden was zijn we met de trein naar Tai ‘an gegaan waar ons een sportieve beproeving te wachten stond! Niet dat we daar echt aan moesten denken in de hitte. Maar we konden van geluk spreken, in Tai'an was het een aantal graden koeler maar 35 graden hmmmmmm wat een genot! Tai'an ligt wat meer in het noorden, en wat het dorpje zo speciaal maakt is dat het aan de voet van een van de 5 heilige bergen in China ligt. Als aanhanger van het geloof moet je 1x in je leven een van deze 5 bergen omhoog geklommen zijn. Wij als fanatiekelingen hadden ook gehoord dat er een gondel naar boven liep, wat boffen wij weer!

De dag van aankomst zijn we eerst lekker Tai'an ingegaan en konden we genieten van deze echte chinese stad. Heerlijk met allerlei kraampjes en voedsel dat uitgestald ligt op een deken op de grond. Ook een van de weinige steden waar wij weer een bezienswaardigheid waren.

De volgende dag was het zo ver, allemaal lekker luchtig gekleed omdat ons z'n 6000 treden voor de boeg stonden. Want ja jongens, het was niet zomaar een berg beklimmen nee het was een berg met allemaal traptreden. Wij afgesproken om het eerste gedeelte omhoog te gaan met de kabelbaan en de andere helft te gaan lopen. Maar ik dacht weer te snel, en raakte de rest kwijt. Zullen ze dan al zo snel omhoog zijn gegaan? Kunnen ze überhaupt wel zo snel zijn? Ik had geen idee, nou dan loop ik ook maar door naar boven. Ondertussen bleek dat ze nog beneden stonden, en dat ze al 10x een stuk omhoog zijn gelopen en weer naar beneden om mij te zoeken. Uiteindelijk kwamen ze wat hoger en moesten ze wel omhoog lopen omdat de kabelbaan nu wel heel ver weg was! Ik sport dan wel niet, maar kom nou die 6000 treden kunnen we best wel!! Dat klopt de eerste 300 gaan best wel, dat was een makkie! Ondertussen werd het steeds zwaarder en zwaarder, kochten we een wandelstok die opa nu allemaal als souvenir krijgt. Niet wetende dat wij, als jonge mensen deze nodig hadden om omhoog te gaan. Pf wat was het pittig.

Eindelijk op de helft heeft mama toch besloten om verder te gaan met de kabelbaan ivm met de nog niet herstelde knie. Toch super knap dat ze al zover was gekomen. Papa liet ons weten wel door naar boven te willen, eerst hebben we hem nog gewaarschuwd; papa je bent al 50, ze kunnen daar niets doen als er iets gebeurd. Maar die oude laat zich niet kennen en gaat lekker met de jonkies mee omhoog!

Uiteindelijk kwamen we er steeds ouder uit te zien, begonnen krom te lopen met onze neus op de traptreden om maar te zorgen dat we niet ineens 200 treden naar beneden zouden donderen. Dat zou zonde zijn kunnen we die weer omhoog! Maar het ons gelukt, we zijn gewoon boven gekomen! Wat een ervaring, bij elke trede leken we wel een dag ouder te worden, moet je voorstellen hoe oud papa dan was!

Veerle en mama zijn met de kabelbaan naar beneden gegaan, en ik rens en papa hebben uiteindelijk ook weer tot de helft trappen af gelopen. Leek ons wel leuk om te doen, en dan al die mensen die hijgend omhoog lopen gedag te zeggen! JIAJOH (succes!!) Nou achteraf iets minder prettig plan, ik heb er wel 4 dagen enorme spierpijn van gehad in mijn rechterkuit!!! (aansteller, à made by Veerle)

Die avond heerlijk hotpot gegeten met zijn allen, dat is een soort fonduen in soep. Dit allemaal ter ere van mijn bijna verjaardag. Die nacht werd ik namelijk eindelijk 'volwassen' ahum... We hebben dit nog eventjes gevierd op mijn kamer, en daar kreeg ik al mijn cadeautjes. Ontzettend lief allemaal, een fotoalbum wat meer ter ere is van mijn afscheid met persoonlijke stukjes tekst en foto's erin. Ik moet ook wel eerlijk zeggen dat er die avond wel wat traantjes zijn gevloeid. Zeker door het zien van de foto's van opa en oma, ze zijn er niet bij nu ik 18 ben geworden maar ook ga ik ze dit half jaar enorm missen. Dan ook nog het emotionele cadeautje van Veerle, pfff dan ben je net 18 en ben je alweer aan het huilen. We hebben beide een heel mooi zilver armbandje wat ons verbind dit komende half jaar.. In ieder geval spullen die me doen denken aan de rest.

De rest van mijn verjaardag was iets minder omdat we weer moesten gaan reizen naar Beijing. In de trein mocht ik niets een film kijken van een fin die last had van mijn geluid. Pff hallo ik was jarig. Maar veerle kan dan lekker kinderachtig doen en die zette der muziek zo hard als het kon en deed de oortjes niet in maar deed die speakers de kant op van die mensen. Haha we hebben we weer gelachen!

En daar waren we dan, Beijing mijn woonplaats voor het komende half jaar. And i like it.

Ningbo, Putaoshan, Nanjing

Ni hao

Naar veel aandringen van iedereen komt hier eindelijk een verhaal, dit nog over de afgelopen 2 weken. Nadenken, nadenken, nadenken wat hebben we ook allemaal weer gedaan? Nadenken, en dat terwijl ik nu nog vakantie heb!

Vanuit Hangzou zijn we met de trein naar Ningbo gegaan, dit is niet echt een stad die in elke reisgids beschreven staat wij gebruiken het ook om door te reizen. In Ningbo hadden een leuk hostel, en volgens papa was dit zelfs het leukste stadje van heel China. Dit niet alleen omdat het ontzettend leuk buiten was maar omdat hij eindelijk zijn lievelingsvoedsel kreeg: STEAK! Die eerste avond zijn we bij een brazilliaans steak house beland, met buffet en continu kwam er een personeelslid met een spies met allerlei vlees. Zoveel eten als je kan was het motto van het steakhouse, nou ik denk dat papa ze tot verlies heeft geleid. Terwijl wij aan het toetje bezig waren bleef hij maar eten, wat een avond wat een avond. (Kunnen we niet altijd in Ningbo blijven?)

Volgende dag om 5 uur in de bus om met de boot naar een van de enige eilanden in China te gaan met strand! Putuochan. Eerst daar tussen als de chinezen een wandeling in de bergen gemaakt en daarna kregen we ons welverdiende strand. Het was prachtig, geen blauw water maar bruin water maar toch konden wij genieten alsof het een klein beetje water in de woestijn was. Er waren enorm hoge golven, zo zijn we wel 3 uur achter elkaar in het water geweest. Bezienswaardigheden, dat waren evie en ik. Er waren alleen maar chinezen mannen in de zee, en zij waren met 2 blonde dames in de zee. Wat een bekijks, en dat terwijl we niet eens dichtbij de chinese schoonheid komen!

Die avond weer terug in Ningbo en weer klaar maken voor de volgende trip. Vakantie? No way!

Omdat een rechtstreekse reis naar Nanjing niet mogelijk was hadden we een tussenstop in Shanghai. Niet wetende of we wel nog die dag konden door reizen naar Nanjing. Uiteindelijk was dat totaal geen probleem en zijn we die dag nog in de voormalige hoofdstad van China aangekomen. Een hele grote stad, en nog geen hotel. Eindelijk een gevonden, maar helemaal tevreden waren we niet. Het was vies, erg chinees ze moesten zelfs met onze paspoorten de fiets op om ze ergens in de straat te kopiëren. Meteen voor de volgende dag een ander hotel gezocht zodat we maar een nacht in de gribus hoeven te verblijven. Wat trouwens ook even noemenswaardig is in dit verhaal is dat Rens daar naar de kapper is geweest! Nou voor de 5 euro knippen hebben wij een hele avond kunnen lachen en Rens bijna kunnen huilen. Bij elke knipje dat de schaar maakte bleef er minder van zijn ego over! Zijn haar zat prachtig! We moesten ondertussen hem wel beschermen voor andere mannen om hem heen! Wat een gay kapsel, de kapper was ook een half uur bezig om elk plukje haar te stylen. Wat een gezicht wat een gezicht, de eerste beste straathoek die wij tijdens het lachen bereikte heeft hij een heel flesje water over zijn haar gegoten en gel ingedaan. Had ik eindelijk het jongere zusje waar ik altijd van gedroomd heb. (foto voeg ik toe als ik hem vind)

De volgende dag hadden we een prachtig luxe hotel waar zelfs het liftknopje voor je werd ingedrukt, alsof we als Europeanen niet goed snik zijn of zo. Die dag zijn we naar het Mausoleum van Sun yat sen geweest, de stichter van democratie in China. Wat vervolgens ook weer is bezweken door Mao's plannen. Een leuke dag in een erg leuke stad. leuke oude chinese wijken, tempels etc. Ook nog Japans gegeten, alvast een voorproefje voor de japanners die over 2 weken bij ons in huis komen. Maar waar kunnen we aan het vieze vlees komen? Er lag namelijk tong en hersens op ons bord. En mama die dan nog denkt dat wij het gaan eten nadat ze heeft geconstateerd dat het tong is. Nou vergeet het maar!!!

Morgen gaan we weer verder en nu ga ik nog lekker uit rusten voordat ik dadelijk 6000 treden moet beklimmen.

Zai Jen!

Tongli en Hangzhou

Hoi Hoi!

Hier weer even een kleine update van de afgelopen dagen. We zijn inmiddels alweer in Tongli, Hangzhou, Ningbo en Putuoshan geweest en we zijn nu onderweg naar Nanjing.

Laat ik maar beginnen bij Tongli, het Venetië van China. Nou als die Italianen dat zouden zien dan zullen ze wel enigszins beledigd zijn! Oké er waren veel kleine grachtjes en bootjes, maar China blijft (gelukkig) toch echt China! Het was een heel mooi stadje met een heleboel tempeltjes en Chinese tuinen. Tongli representeerde de stad zoals Suzhou vroeger ook was, dus alles was nog heel oud en vervallen. Echt heel leuk om te zien. Omdat wij overal en altijd weer verkeerd lopen kwamen we in allerlei kleine straatjes terecht waar de mensen ook daadwerkelijk woonden. Ook konden mam en pap het weer niet laten om tegen een van de verkopers alle Chinese woorden af te vuren die ze kennen, heel grappig aangezien de vrouw ook sokken (zelfs blauwe) verkocht, haha toevallig. De vrouw lachte haar vier verrotte tanden bloot toen ze hoorde dat wij wat chinees konden! Na deze indrukwekkende dag stapten we weer de bus in terug naar Suzhou.

De volgende ochtend waren we om 12 uur op het station en de eerste trein die niet vol zat ging pas om 4 uur! Maar wij hebben altijd geluk, dus was er ook nog eens een vertraging van een uur. Na vijf uur wachten mochten we dan eindelijk de trein in, toen bleek weer dat we in plaats van zitplaatsen staanplaatsen hadden. Er gingen continu treinen naar Shanghai, maar het leek wel of alle Chinezen per sé met die van ons mee wilden. We werden als sardientjes in een blikje in de trein gestouwd, de deur kon nog maar net dicht achter ons! Na anderhalf uur vast te staan kregen we eindelijk wat bewegingsvrijheid, de meeste Chinezen stapten uit in Shanghai. Omdat wij doorgingen naar Hangzhou konden we zelfs nog een paar vrije stoelen vinden. Eenmaal aangekomen in Hangzhou bleek dat ons hotel volgeboekt was, maar een tijdje later waren er ineens toch 2 kamers vrij voor ons. Of dat nou zo fijn was daar zijn we nog steeds niet echt uit... vies hotel met vloerbedekking en kakkerlakken. Bah! Er zat er zelfs eentje op onze kamer, echt ranzig. Overal op straat zagen we die dingen lopen, niet bepaald een schone stad dus.

De volgende dag hebben we fietsen gehuurd en zijn we om het grote westlake gaan fietsen. Ondertussen hebben we nog een pagode bezocht. We wisten niet wat we zagen! De Chinezen zijn lui, dat weten we, maar dat ze zó lui waren wisten we nog niet! Er was een roltrap naar de pagode toe en eenmaal bij de pagode aangekomen kon je zelfs nog met een lift omhoog! Wij willen natuurlijk geen spelbrekers zijn, dus ook wij namen de roltrap inclusief lift om boven van het prachtige uitzicht te genieten. Je kon helemaal over het meer heen kijken, erg mooi! Bij toeval kwamen we een franse boulangerie tegen, waar we heerlijk brood konden kopen. Eindelijk een keertje geen zoet brood! De Chinese bakkers kunnen nog heel wat van pappa leren!

Nu heb ik even geen zin meer om te schrijven, dus de rest komt volgende keer wel weer!

xx

Shanghai en Suzhou

Hoi allemaal!

Hier is eindelijk mijn eerste berichtje vanuit China! Ik ben er inmiddels alweer 3 dagen, time flies when you're having fun!! De dag dat ik wegging zag ik 's ochtends iets liggen in de brievenbus, normaal kijk ik daar niet zo naar, maar gelukkig deed ik dat nu wel! Op het briefje stond dat ik mijn papieren kon gaan ophalen bij de TNT voor de school. Yes AANGENOMEN!!!! Jeeeh wat een opluchting en dat zo net op de valreep... Dat was toch wel een welkome verassing, na al dat gedoe met de betaling die niet was gelukt en met het visum dat ik niet kreeg omdat ik niks van de school had gehoord!

Ik kon dus met een gerust hart mijn vliegtuig instappen. Brammie bracht me weg en we hebben nog even gezellig samen een koffietje gedronken, daarna stond ik er alleen voor! De vlucht verliep prima, eerst een half uurtje van Dusseldorf naar Amsterdam, dat was echt belachelijk kort! Na die vlucht moest ik zo ongeveer het hele vliegveld aflopen naar mijn volgende vertrekgate. Eenmaal aangekomen in Shanghai heb ik een trein genomen naar het centrum, 430 km per uur!! Mega snel! Jammer genoeg bracht die trein me niet helemaal naar het centrum zoals ik had gehoopt, achja dan maar de metro in!

De metro's zijn ook lekker koffervriendelijk, niet dus! Toen ik naar beneden moest was er alleen maar een roltrap omhoog en toen ik weer uit de metro wilde was er alleen maar een metro naar beneden, stomme Chinezen!

Wow wat is Shanghai in 2 jaar al verandert zeg! Ik stapte in de winkelstraat uit en zag gelijk een Zara een Bershka en een Mango, dat was er vorige keer nog niet hoor! Anyway, daar aangekomen heeft Veerle me even opgehaald en zijn we samen naar het hotel gelopen. In het hotel heb ik al mijn lieve kaarten, boekjes en brieven laten zien en heb ik alle verhalen van Dubai aangehoord. (kei leuk boekje! Dankjewel Dankjewel!! :D)

's Avonds zijn we via de Bund naar de Night Bazaar gelopen. 2 jaar geleden waren we daar ook al geweest, maar alsnog keken we weer onze ogen uit! Zo leuk, al die kleine winkeltjes en sfeervolle straatjes! Alles was precies zoals we het nog konden herinneren.

Gister zijn we naar de Expo geweest , dat was echt helemaal geweldig! We begonnen bij Asia square en liepen langs het Chinese paviljoen, helaas konden we daar niet in want dan had je een ander extra kaartje nodig. Toch was het ook al heel mooi om het gebouw van buiten te zien!Wat een hoop Aziaten! Het leek wel alsof alle Chinezen naar de expo waren op dezelfde dag! Een hoop mensen betekent natuurlijk ook lange wachtrijen! Bah in de hitte staan wachten is geen pretje, gelukkig hebben de Chinezen overal aan gedacht en was er in elke wachtrij een ingenieus sproei systeem aanwezig en flink wat radiatoren, daarmee konden we het wel even volhouden! De wachtrij voor Saoedi Arabië was echt ENORM!! Als je daar in wilde moest je wel minstens 5 uur wachten, zonde van de tijd! Het park zelf was ook enorm groot, je kon niet even van de ene naar de andere kant lopen, daar hadden we gelukkig een hoop bussen voor! Ook was er nog een deel aan de andere kant van de rivier, daar zijn we bij lange na niet aan toe gekomen! Uiteindelijk hebben we een frietje gegeten bij de Belgen en zijn we naar Nederland, Frankrijk, Colombia, Nepal, Oman, Israel, Mexico, Peru, Canada, Marokko, Afganistan en Jordanië geweest. Er was nog zoveel wat we wilden zien, maar daar was helaas geen tijd voor (we zijn 11 uur in het park geweest :p) Het Nederlandse paviljoen was wel echt een grote domper. Hollandse kneuterigheid aan top. Wel was het vet grappig dat een heleboel Chinezen op de (neppe) schapen gingen zitten, liggen en slapen. Alles ging om het thema ‘Better city, better life' dus er werd veel gepresenteerd over duurzaamheid. Alleen de terugweg naar het hotel was minder aan de Expo. We waren in een verkeerde bus gestapt en kwamen een heel eind uit het centrum uit!

Vandaag zijn we alweer aangekomen in Suzhou, een heel leuk stadje. Nouja stadje... Internet had ons doen beloven dat het klein zou zijn, maar het tegendeel blijkt waar! We hebben er wel 5 uur over gedaan om bij het hotel uit te komen! (verkeerde station, verkeerde metro, geen internet en dus geen naam van het hotel) jaja het zit ons niet mee! Gelukkig hebben we er wel weer veel van geleerd en een volgende keer pakken we het zeker anders aan!

Welkom op mijn Reislog!

Hallo en welkom op mijn reislog!

Dé plaats om op de hoogte te blijven van alle avonturen en ervaringen tijdens deze reis. Vanaf nu zul je hier dan ook regelmatig nieuwe verhalen en foto's vinden, en via de kaart weet je altijd precies waar ik me bevind en waar ik ben geweest! Meer informatie over mijzelf en de reis die ik ga maken vind je in het profiel.

Wil je automatisch een mailtje ontvangen wanneer er een nieuw verhaal of een nieuwe fotoserie op deze site staat? Meld je dan aan voor mijn mailinglijst door je e-mail adres achter te laten in de rechter kolom.

Ik zie je graag terug op mijn reislog en laat gerust af en toe eens een berichtje achter!

Leuk dat je met me meereist!

Groetjes,

evie

Bijna China

Hee iedereen,

het is nu bijna zo ver... China! Ik heb er echt super veel zin in! Wel raar dat pap,mam, veerle en rens allemaal al in het vliegtuig zitten nu! Gelukkig weet ik dat ik ze over 2 dagen weer zie.

Vanavond was super gezellig, een aantal vriendinnen (en wout haha) kwamen even afscheid nemen. Morgen ga ik lekker de hele dag naaropa en oma, even wat ''quality time'' samen doorbrengen.

Mijn koffer staat al een aantal dagen helemaal klaar voor vertrek, nog eveneen paar kleine dingenerbij gooien en dan kan ik zo het vliegtuig in stappen!

Toch is het wel een beetje een maf idee hoor, dat ik gewoon een half jaar niet hier thuis kom. Het voelt nu nog zo gewoon terwijl een half jaar toch best lang is...